Koncert - tylko dla babci.

Słuchałam dziś jak gra mój wnuczek. Dziecko sobie  zażyczyło
żeby babcia posłuchała jak on  gra. A wszystko to dzięki temu,
że ktoś, kiedyś wymyślił  "coś takiego"  jak Skype.
Starszy Krasnal uczy się gry na pianinie zaledwie dwa miesiące,
ale już bezbłędnie odczytuje nuty i gra z nut. No a skoro lekcje
ma  raz w tygodniu to wynika z tego, że szybko rzecz załapał.
Jego nauczycielka jest zachwycona, bo on ostatnio oświadczył,
że będzie się tak pilnie uczył, żeby być "zawodowym pianistą".
Ja natomiast jestem zachwycona zupełnie czym innym - do pani
dyrektorki  szkoły, do której chodzi , wreszcie dotarło, że on jest
jeszcze bardzo młody- on dopiero w styczniu skończy  7 lat i
choć jest naprawdę bardzo zdolnym dzieckiem, to przeskok
z klasy pierwszej od razu do trzeciej może być za dużym 
obciążeniem. W klasie trzeciej jest już znacznie więcej godzin 
lekcyjnych i skazanie go na tak długotrwałe skupienie może nie
wyjśc  małemu na zdrowie.
Postanowiła, że w związku z tym będzie chodził do klasy drugiej,
a raz w tygodniu do trzeciej tylko na  język francuski, a do klasy 
czwartej na lekcje matematyki - raz lub dwa razy w tygodniu.
Uważam,że jest to  bardzo dobre rozwiązanie.
Córka  twierdzi, że "w temacie  nauczania dzieci i młodzieży"
Berlin jest super, bo władze oświatowe chętnie wprowadzają
różne nowinki w systemie nauczania, czerpiąc wzory z różnych 
krajów europejskich.
Młodszy  Krasnal odziedziczył po Starszym keyboard i nauczył
się grać kilka melodii. Jedną już zna na pamięć a inne  "gra
kolorami". To  bardzo fajna metoda - na klawiszach są naklejone
kolorowe kółeczka a melodia  jest na kartce zapisana kolorami
a nie nutami.
Poza tym on naprawdę ma wyczucie rytmu  i lubi tańczyć.
A ostatnio nauczył się jazdy na rolkach i córka stwierdziła, że 
ona w takim razie musi sobie kupić  wrotki, by z nim razem jezdzić.
No i proszę jak to fajnie - nosa z domu nie  wyściubiłam a na
koncercie byłam i wszystkie nowinki znam.
 

Nie lubię poniedziałków

Nigdy nie lubiłam i  zapewne nie polubię poniedziałków. To dzień. w którym zawsze coś się dzieje, najczęściej dziwnego.
Na dzień dobry spotkałam osiedlową sąsiadkę, która bardzo się zdziwiła, 
że ja jeszcze  żyję, bo  dawno mnie nie widziała. 
A jak tam piesek?- zapytała uprzejmie. Który piesek?- zapytałam nieco
zdumiona. Bo jeśli pani pyta o mojego, to on już niemal 5 lat nie żyje i
dlatego tak rzadko mnie pani widuje w tej części osiedla.
O Boże- zawołała- a ja myślałam, że to pani umarła! 
Spojrzałam jak na wariatkę i słodziutko powiedziałam-przepraszam, że tak
bardzo panią zawiodłam. Do widzenia, bo się spieszę. 
I zamiast potraktować to spotkanie jako poważne ostrzeżenie, że to
nie jest dobry dzień na załatwianie czegokolwiek, poszłam do autobusu. 
Na przystanku stał tłum czekających na ten sam co ja  autobus.
Wśród nich jakieś dwie młode panienki, nawet miło wyglądające.
Ta nieco niższa wygłosiła kwestię:"stara, podrap mnie pod łopatką bo
mnie jakaś pchła jebie". Wyższa z uśmiechem: "dobra,a to pewnie pchłę
lesbę  podłapałaś". Na wszelki wypadek odsunęłam się kilka kroków
bo licho wie co ją gryzło i pomyślałam, że chyba już jestem bardzo stara.
Bo ten tekst prawdopodobnie miał być dowcipny a jakoś mnie nie rozbawił.
Autobus w końcu jednak przyjechał - niestety sklep, do którego się
wybrałam miał być tego dnia czynny dopiero od godz.14,00, o czym
informowała wisząca za szybą drzwi kartka. A była dopiero 11,00.
No więc przewlokłam się z powrotem do autobusu,a tu spotkałam znajomą, która musiała mi opowiedzieć "straszną historię".
Historia może nie była straszna,ale niestety stosunkowo często się zdarza.
Poza tym nie była aktualna, bo zdarzyła się ze 30 lat temu.
W skrócie wyglądało to tak: pewna śliczna dziewczyna wracała do domu
z balu maturalnego ze swym kolegą.Koledze "pierś wezbrała" i po drodze
rzucił panienkę w krzaki i zgwałcił. 
Niestety ze skutkiem ubocznym, w postaci ciąży. Młody i jego rodzice
chcieli by się "dzieci" pobrały, ale ona nie chciała. Wyjechała wraz ze
swą matką z tego miasteczka do stolicy, tu urodziła dziecko płci
męskiej, jej matka zabrała dziecko do miasteczka, córka pozostała
w stolicy, bo zdała właśnie na studia.
Dziecko od najwcześniejszych lat było pewne, że jego babcia jest jego
mamą, a dziadek ojcem.
Zgwałcona panienka miała wielki wstręt do facetów, czemu się trudno
dziwić, ale w końcu poznała jakiegoś miłego i porządnego chłopaka,
który bardzo chciał zostać jej mężem. Panienka poinformowała go
lojalnie, że ma syna, efekt gwałtu, którego wychowują jej rodzice.
Kandydat do żeniaczki w pierwszym odruchu przestał się z nią
spotykać, ale po niedługim czasie wrócił i ponowił propozycję ślubu.
Ślub się odbył,  ale jej synek przeżył traumę - nagle się dowiedział, że
mama i tata to naprawdę są jego dziadkowie a   starsza siostra jest
jego mamą. Jakoś sobie to w końcu poukładał w głowie i nawet do męża
matki mówił "tato".
Ale jak nad kimś wisi fatum to nic nie pomoże -małżeństwo się jednak
rozleciało, bo młoda wciąż miała uraz do meżczyzn, więc dalsze życie
w stanie  małżeńskim nie miało sensu.
A jej syn, już po maturze, na pierwszym roku studiów zabalował na
jakiejś prywatce i to dość intensywnie. Gdy się rano ocknął leżał nagi
w łóżku z równie nagą, przytuloną do niego panienką. 
W jakiś czas potem panienka oświadczyła, że jest w ciąży, a on jest
sprawcą. Ale chłopak ani myślał się żenić, bo nawet nie znał tej nagiej
panienki po imieniu. Nie mniej panienka wniosła sprawę do sądu o
ustalenie ojcostwa. Póki co dysponowała zdjęciem zrobionym  gdy
oboje spali nago. 
W stosownym czasie urodziły się bliznięta  a badania genetyczne ani
nie zaprzeczyły ani nie potwierdziły ojcostwa, więc sąd stwierdził, że
chłopak ani chybi jest ojcem blizniaków.
Tu się opowieść urwała, bo moja znajoma wyjechała na jakiś czas
ze stolicy i więcej tamtej pechowej kobiety i jej syna  nie spotkała.
Wysłuchałam całej opowieści i pytam się znajomej co ją napadło,
że mi to opowiedziała, bo to taka  bardzo stara historia.
Aaa, bo tak sobie dziś przypominam stare czasy.
Przed rozstaniem wpadłyśmy jeszcze na kawę, bo wreszcie  mamy na
osiedlu, po 40 latach kawiarnię. 
Tylko kawa jakaś taka mało fajna była.
Następny poniedziałek przezornie spędzę w domu.

Chromoterapia, czyli....

.....Koloroterapia.
Koloroterapia to leczenie różnych dolegliwości kolorami. Jest to jedna 
z bardzo starych terapii, stosowana w starożytności przez lekarzy
w Indiach, Chinach i Egipcie.
Rozwój medycyny od tamtych czasów pogalopował do przodu i
stare metody leczenia odeszły w kąt. Nikt się nie zastanawiał nad
tym, czy były to naprawdę skuteczne metody a nawet jeśli były to
mało kogo obchodziło co pomagało i dlaczego.
Doszliśmy do momentu, w którym cudowne leki, takie jak antybiotyki
przestają działać, a obciążone toksynami wątroby i nerki pacjentów
odmawiają współpracy z resztą organów. 
Nie będę tu tłumaczyła dlaczego, bo sami wiecie - od niemowlęcia
każdy był "karmiony" antybiotykami -bezpośrednio lub pośrednio.
Przy tym wielkim postępie medycyny zapomniano zupełnie, że my,
ludzie, to nie maszyna, w której wystarczy zmienić śrubkę lub
jakąś inną część i znów wszystko gra i działa. 
Mamy niestety skomplikowaną psychikę, podlegamy wpływowi tego
co nas otacza, a medyczny defekt w jednym miejscu odbija się
echem w różnych niespodziewanych miejscach naszego ciała.
To wszystko co widzimy, słyszymy lub czujemy zmysłem węchu
też ma wpływ na nasze zdrowie.
Koloroterapia to jedna z bardzo prostych metod leczenia, wystarczy
dostarczyć naszym oczom odpowiednich kolorów.
Najprościej - przesłonić żródło  światła płytką w odpowiednim kolorze
i wiedzieć  który kolor na co pomaga. 
CZERWONY - jest ponoć  barwą miłości, a wg medycyny naturalnej
czerwone światło oczyszcza krew z toksyn, przyspiesza przemianę
materii, przynosi ulgę w dolegliwościach reumatycznych, leczy
zmiany skórne, m.in. łupież. Jest dobry dla niskociśnieniowców. 
ŻÓŁTY  - to kolor intelektu i miłości. Działa inspirująco, reguluje
pracę systemu nerwowego, wspomaga leczenie cukrzycy i nerek.
Ułatwia zasypianie.
ZIELONY -kolor równowagi i harmonii. Uspakaja ale jednocześnie
dodaje energii, wskazany jest przy migrenie, reguluje pracę serca,
likwiduje zatory w naczyniach krwionośnych, wskazany przy
nadciśnieniu. 
NIEBIESKI- relaksuje i uspakaja, znosi zbytnie napięcie mięśni.
Zwiększa produkcję białych krwinek, uśmierza bóle głowy, 
zatrzymuje krwawienie.
FIOLETOWY- dobry dla twórców w stanie stresu i zmęczenia,
przeciwdziała bezsenności. Uśmierza ostre bóle głowy, oczyszcza
i ożywia krew, leczy reumatyzm i epilepsję. 
POMARAŃCZOWY -wspomaga układ oddechowy, łagodzi objawy 
astmy i bronchitu, usprawnia procesy trawienne. Leczy epilepsję.
Wprowadza optymizm.
BIAŁY -harmonizuje i tonizuje, wprowadza w organizmie równowagę.
Duża dawka bieli działa na organizm przełomowo i wstrząsowo.
Od tego momentu rozpoczyna się proces poprawy zdrowia. 
Oczywiście i do koloroterapii wkroczyła nowoczesność - już są na
rynku piekielnie drogie  lampy do koloroterapii a dołączone do nich
instrukcje informują co, ile czasu i jak często pacjent ma sobie
naświetlać. 
Ale ja używam do tego celu kolorowych, małych płytek szklanych.

Przypomnijcie sobie swój pobyt w jakimś kościele, gdzie są piękne,
kolorowe witraże  i swoje wrażenie gdy patrzyliście na nie gdy były
oświetlone słońcem.
Osobiście uwielbiam witraże, prześwietlone słońcem. Nieważne co
przedstawiają, ważna jest ta gra świateł.
No to miłej zabawy z kolorami życzę.

Nie cieszcie się.....

.......bo nadal jeszcze nie skasowałam blogów i wracam tu jak bumerang. Ale może
wreszcie dojrzeję do tego stanu i skasuję.
Poza tym, zupełnie nie wiem jakim cudem, w trakcie przewijania myszką strony
"pulpit nawigacyjny" nagle zrobiły mi się na tej stronie litery wielkości "mini",
co mnie straszliwie wnerwia. 
Bo wszystkie napisy na tej stronie są zminimalizowane.
Aż szkoda, że jakimś cudem nie zminimalizowały mi się moje wydatki.
A najbardziej mnie wnerwia to, że nie wiem jak to zmienić. I stąd tak mi się zamilkło.
Jeśli ktoś z Was wie co zrobić- doradzcie, proszę.
Mój stały "doradca komputerowy" wyjechał w dłuższą podróż, niemal dookoła świata
 i przez najbliższe dwa miesiące a może i dłużej  go nie będzie. Trochę mu zazdroszczę,
że ma facet ochotę  i zdrowie  na tego typu eskapadę - ma zamiar w razie potrzeby
zarabiać po drodze na dalszą część podróży. Wiem, wiem - to taka sama zazdrość jak
zazdrość biskupa o to, że  on  nie został wybrany  na Miss World.
Bardzo mi się podoba, że pogoda wreszcie jakaś  bardziej do życia - dziś to nawet
wdziałam wychodząc z domu sweter. Ale rozumiem , że ci, którzy są aktualnie nad
morzem to nie mdleją z radości gdy na termometrze jest raptem +18 i wieje silny wiatr,
a słońce chowa się co chwilę za chmury.
Wiecie co- tyle teraz o tych nielegalnych podsłuchach, że aż jedna z moich znajomych
"puściła farbę" .Okazuje się, że z 10 lat wcześniej jej mąż zakupił, będąc za granicą,
jakiś mini aparacik podsłuchowy i zamontował go w domowym aparacie telefonicznym,
ale oczywiście jej o tym nie poinformował. Po jakimś czasie przesłuchał nagranie i omal
szlag go nie trafił, bo nagrał rozmowy swej żony z jej byłym facetem. Ale sprawa go
"gniotła", bo z tekstów wynikało ewidentnie, że para znów się spotyka. Z jednej strony
miał ochotę zrobić jej awanturę, z drugiej - wiedział, że instalowanie podsłuchu  nie jest
czynem chwalebnym, a wręcz zakazanym. Znów zainstalował podsłuch, ale tym razem
przesłuchiwał nagrania codziennie.
W nagrodę dowiedział się  kiedy para się ma spotkać i gdzie i udał się w to miejsce.
Sam gdzieś się ukrył, ale na parkingu, na którym musiała również zaparkować jego
żona, zostawił swój samochód.
Nie podejrzewał sierota, że ona też będzie parkowała w bardziej "odludnym" miejscu
parkingu. A ona, gdy zobaczyła, że  na parkingu stoi samochód jej  męża, czym prędzej
stamtąd odjechała, odwołała randkę,a potem zatelefonowała do męża,
prosząc by sprawdził czy jej klucze od mieszkania nie zostały w domu.
Mąż  powiedział, że nie może sprawdzić, bo  jest  poza domem.
Ona tymczasem wróciła do domu, po drodze zakupiła nowy aparat telefoniczny i go
podłączyła. Stary wyniosła z domu.
Na próżno mąż szukał w  śmietniku starego aparatu.
A stary aparat posłużył mojej znajomej jako corpus delicti w sprawie rozwodowej -
wnosiła o rozwód bo nie  może żyć  z kimś, kto zakłada jej podsłuch.
Miłego weekendu wszystkim życzę - takiego dostosowanego do Waszych potrzeb;)

Odkrywcze !!!!

Upał, upał, upał. Już dawno odkryłam, że najlepiej w upał nie wychodzić z domu.
I najmilej spędzać ten czas w pozycji horyzontalnej , jako że siedzenie  jest najmniej
wskazane dla naszego kręgosłupa.
Do picia- woda o temperaturze pokojowej, niegazowana.
Można dodać kilka kropel świeżego soku z  cytryny.
Przyjaciółka śmieje się, że u mnie w pokoju jest niczym w małpim gaju - a wszystko
przez to, że gdzieś zapchałam sekator, nie mogę go znależć a nowy znów zapomniałam
kupić i nie bardzo mogę przyciąć nad miarę rozrośnięty winobluszcz i winorośl
pachnącą. Poza tym przed  oknami rosną dwie duże lipy i brzoza, a w odległości 30 m
cały rząd klonów.
Spoglądam w okno i widzę ścianę zieleni.

Czy wiesz co jesz?

Przeczytałam artykuł o sześciu kłamstwach dotyczących produktów spożywczych.
No i już zupełnie  nie wiem co mam jeść - a może trzeba się po prostu jakimś cudem
odzwyczaić od jedzenia  a odżywiać się tylko promieniami słońca?
Miód:
jeżeli nie ma się zaprzyjaznionej, znanej, uczciwej pasieki to lepiej go nie kupować.
Bo może to być miód pochodzący z ....Chin.
Prawdziwy miód powinien zawierać pyłki - jeśli ich nie zawiera, to nie jest miodem-
taką definicję sformułował urząd FDA (Amerykańska Agencja ds.Żywności i  Leków),
a większość sprzedawanego w USA miodu nie posiada ich ani śladu.
Miody produkcji chińskiej nie posiadają pyłków, bo są one odfiltrowywane, by nie
rozpoznać  miejsca (kontynentu) z którego pochodzi.
Ciekawe jak to u nas wygląda?
Sos sojowy:
Prawdziwy sos sojowy wymaga długiego procesu produkcyjnego, więc jego
produkcja jest nieopłacalna. Zmodyfikowana produkcja trwa zaledwie trzy dni -
używa się do niej hydrolizowanego białka roślinnego, karmelu, soli i syropu
kukurydzianego.
Łosoś:
Nie wierzcie etykiecie "łosoś atlantycki" - on taki atlantycki jak ja panna.
95% łososia atlantyckiego uprawia się obecnie w sztucznych warunkach i ryby
są karmione zwykłym pokarmem dla ryb akwariowych a całe 100% jest barwione
przy pomocy granulek zawierających barwnik opracowany przez firmę
Hoffman-La Roche.
Jeżeli zależy  komuś na rybie zawierającej  kwas Omega 3,bez dodatku w postaci
metali ciężkich, to niech zamiast łososi je np. sardynki. Przez cały , dość długi okres
wzrostu duże ryby kumulują w swym organizmie metale ciężkie.
Jajka:
Kolor ich skorupki zależy od tego, co jest domieszane do karmy. Ciemny kolor
skorupki uzyskuje się przez dodanie do karmy sproszkowanej, czerwonej papryki.
Ser cheddar:
Jego specyficzny kolor już nie jest jak dawniej naturalny - uzyskuje się go poprzez
dobór odpowiedniej mieszanki  barwników.
Mięso:
Zauważyliście może, że mięso kupowane w  sklepach podejrzanie długo utrzymuje
swój  czerwony kolor i nie pachnie, jak kiedyś "surowizną"? Nic dziwnego- po uboju
jest "szpikowane" środkami konserwującymi i barwnikami- wstrzykuje się je do tętnic
tuszy, gdy wisi "ociekając" z krwi. W ten sam sposób rozprowadza się preparat do
peklowania.
Oliwa:
Konia z rzędem temu, kto wie jak naprawdę smakuje oliwa, bo 80% tego, co jest
sprzedawane jako oliwa jest w 80% olejem słonecznikowym.
A na koniec najważniejsze:
W ciągu najbliższych trzech lat w USA mają być wycofane z handlu produkty
zawierające "tłuszcze trans", czyli wszystkie utwardzone, zestalone oleje, które
są niemal we wszystkim. Koniec z margarynami, ceresem,tłuszczem palmowym.
A do smażenia nie używajcie oleju rzepakowego z pierwszego tłoczenia ale  SMALEC,
MASŁO  KLAROWANE   lub  OLEJ KOKOSOWY ( to jedyny olej, który w sposób
naturalny jest w postaci stałej w temp. poniżej +22 stopni Celsjusza).
Te tłuszcze podczas obróbki cieplnej nie wydzielają frakcji kancerogennej.
No to smacznego życzę!!!!
P.S.
Od lat  smażę tylko na tych  tłuszczach- nie dlatego, że o tym wiedziałam, ale dlatego,
że zawsze odchorowywałam to co było smażone na "zdrowych olejach".

BORELIOZA

Klimat się  zmienia,  zimy coraz krótsze, coraz mniej mrozne a to sprzyja podwyższeniu
się populacji przeróżnych  stworów- krwiopijców.
Maleńki pajęczak- kleszcz  należy właśnie  do takich krwiopijców. To bardzo zdolny
pajęczak - przenosi aż trzy choroby - odkleszczowe zapalenie mózgu, boreliozę i
babeszjozę.  Dwie pierwsze choroby atakują ludzi, babeszjozą  kleszcz "obdarowuje"
zwierzaki.
Właściciele psów i kotów mają na szczęście sojusznika - regularne stosowanie
ochronnych preparatów pomaga ustrzec naszych czterołapych pupili przed babeszjozą.
W Polsce występuje kleszcz z rodzaju Ixodens ricinus - to wielce ekspansywne
stworzenie - występuje nie tylko w lasach i na łąkach ale i na miejskich trawnikach,
w przydomowych ogródkach, na nadmorskich wydmach a nawet w...piwnicach.
Jest to o tyle paskudny pajęczak, że w każdej ze swych postaci przejściowych jest dla
ludzi niebezpieczny. Kleszcz, nawet gdy jest w postaci nimfy, której wielkość równa
jest kropce zrobionej długopisem, zakaża nas bakterią boreliozy. Bakteria ta ma kształt
spiralny i jako nieliczna z wielu bakterii przekracza bez trudu barierę krew-mózg.
Badania wykazały, że już po kilku godzinach od chwili ugryzienia przez kleszcza lub
przez nimfę kleszcza, bakterie krętka boreliozy można znalezć w mózgu.
Przeoczenie przez nas faktu ugryzienia przez kleszcza może spowodować, że w okresie
od kilku tygodni do kilku miesięcy  będziemy mieli zaatakowanych krętkiem wiele
organów.
A przeoczyć ten fakt łatwo, bowiem nie zawsze po ugryzieniu występuje odczyn
miejscowy w postaci okrągłego, pierścieniowego  zaczerwienienia. Dodatkowe objawy grypopodobne, jak zmęczenie, ból mięśni  i stawów, lekko podwyższona temperatura są
natomiast z reguły lekceważone przez samego  ugryzionego.
Diagnozowanie i leczenie boreliozy nie jest proste ani łatwe.
Mniej więcej od dwóch lat lekarze pierwszego kontaktu  są szkoleni w tej materii - każdy
lekarz, do którego zgłasza się latem pacjent skarżący się na objawy grypy jest badany
pod kątem zakażenia krętkiem boreliozy. Leczenie - podawanie  antybiotyków a nawet
trzytygodniowy pobyt w szpitalu chorób zakaznych.
Jak widać- lepiej zapobiegać niż zachorować - a więc nie biegać po lesie w sandałkach
bez skarpet, codziennie wieczorem dokładnie obejrzeć ciało czy nie ma na nim jakiegoś
nieproszonego gościa (reagować nawet na te maleńkie kropeczki) a jeśli nas jednak kleszcz "dziabnie"- należy zgłosić się do lekarza.
Zajrzyjcie, proszę, na www.borelioza.org - tu znajdziecie wiele porad na temat chorób
odkleszczowych - jak zapobiegać, do kogo się zwrócić, jak wspomagać leczenie
odpowiednią  dietą.

Napisałam o boreliozie, bo mam koleżankę , która przez boreliozę ma spaprane życie -
z powodu tej choroby musi nawet zmienić wykonywany dotychczas zawód.
Nie lekceważcie więc tych małych krwiopijców.