..........podobnie jak śmierć jest stanem, którego się nie uniknie jeśli się nie umrze w młodości. Osobiście od 4 roku życia byłam "oswojona" ze starością, bowiem wychowywali mnie rodzice mojego ojca i dziadków tytułowałam jak rodziców, czyli mówiłam na babcię mama, na dziadka - tata, choć naprawdę wiedziałam , że to nie są moi rodzice. Po prostu w moim życiu sprawdziło się powiedzenie, że rodzicami nie są ci, co nas powołali do życia, ale ci co nas wychowali.
A u mnie w ciągu dosłownie kilku dni zrobiła się złota jesień, z tym ,że dziś to się biedaczka nieco "popłakała". Od samego rana wiał paskudny wiatr i dziś ze zdziwieniem zobaczyłam, że nagle za oknem już prawie nie ma zieleni tylko króluje żółtość a wiatr z uporem maniaka usiłuje zerwać jak najwięcej liści, a na dodatek dołączył do niego deszcz.
Gdy zmuszona głodem wyszłam po południu z domu do sklepu to wpierw musiałam walczyć z wiatrem a gdy wracałam to dodatkowo z deszczem.
Ale drzewa widziane z mojego okna bardzo ładnie wyglądają:
Podwórkowe brzozy też już żegnają się z zielenią, sieją swe nieduże złociste listeczki i pani zarządzająca co jakiś czas albo zgarnia opadłe liście tradycyjnie miotłą, albo przegania je dmuchawą w jedno miejsce i wtedy je pakuje w worki.A ja - jak ta głupia sterczałam dziś przy oknie i przyglądałam się jak pięknie te złociste brzozowe listki migoczą na tle zieleni. Dziś do mnie dotarło, że to już dziewiąta moja jesień w Berlinie. A jutro też ma padać, zwłaszcza rano, więc pewnie będzie mi się dobrze spało.
Miłej niedzieli Wszystkim życzę!!!!




Jesteśmy chwilowo w Warszawie, możemy więc również podziwiać ten piękny czas przełomu (w Irlandii nie mamy takich cymesów pod tym względem, zielość zamienia się szybko w burą masę).
OdpowiedzUsuńStarość może nie jest dobrze urządzona, ale oznacza ona też, że nadal żyjemy. Dobrej niedzieli :*
Skoro jesteście w Warszawie to koniecznie wpadnijcie do Łazienek - będziecie oglądali orgię złocistości ale i jeszcze zieleni. Gdy "osiadłam" w Berlinie to już byłam kilka lat po 70-ce. Mieszkam w starej, przedwojennej dzielnicy i z wielką przyjemnością chodzę cichymi ulicami podziwiając te stare mocno przedwojenne budynki, bo ta dzielnica powstawała w pierwszych latach XX wieku.Na szczęście naloty podczas wojny w tej części miasta nie wyrządziły wielu szkód i budynki cieszą oko swą różnorodnością. Starość - jest całkiem znośna dopóki jest się samowystarczalnym ruchowo i mentalnie. Miłego pobytu w Warszawie Wam życzę!
UsuńDo nas te deszcze idą , o czym informują prognozy.
OdpowiedzUsuńWidok z okna masz piękny, istne obserwatorium pór roku.
Miłego całego tygodnia!
To ładna dzielnica , nieźle skomunikowana z centrum- ja to mam na peron metra raptem 200 metrów od budynku w którym mieszkam. W Warszawie od 1973 do chwili wyjazdu z Polski mieszkałam na Stegnach i bardzo tęskniłam za "normalnymi budynkami" przedwojennego Mokotowa gdzie wcześniej od dziecka mieszkałam i ta dzielnica w której tu w Berlinie mieszkam w pełni zaspokaja tę moją tęsknotę. Są normalne, ogrodzone podwórka przynależne do danego budynku, każdy budynek jest inny, różne drzwi wejściowe a nie ciąg jednakowych 10 wejść do budynku typu "taśmowiec".
UsuńJesienne kolory drzew sa zawsze pieknym pokazem cudow przyrody.
OdpowiedzUsuńBardzo dobrze ze drobna czesc widowiska mozesz widziec z okien, nacieszyc oko zanim liscie calkiem opadna.
U mnie tez odrobine chlodniej ale najwiekszym bonusem jest to ze wilgotnosc powietrza spadla co robi ogromna roznice. Zielen natomiast jak byla zielona tak jest nadal i nadal wciaz podcinana.
Pozdrawiam serdecznie.
No fakt- w tej dzielnicy po każdej stronie ulic rosną drzewa i rosną tu już bardzo wiele lat, są wręcz "wiekowe". Każdej jesieni służby miejskie przeprowadzają rekonesans stanu gałęzi i skrupulatnie są usuwane uszkodzone lub uschnięte gałęzie. U mnie w tej chwili ( a jest południe) jest sporo chmur, temperatura to 10 stopni C ale chwilami udaje się słońcu przebić na kilka minut.
UsuńJesien kolorowa!
OdpowiedzUsuńW mlodosci liczy sie wiosenki a w alternatywnym do mlodosci wieku powinno sie liczyc jesienie. Warto dozyc do jesieni.
Milych, kolorowych dni z jesienia w jesieni!
Aż szkoda, że ten jesienny wystrój drzew nie trwa aż do wiosny. Jeszcze kilka deszczowych i wietrznych dni i gałęzie drzew będą nagusieńkie. Dla Ciebie też miłych jesiennych dni!
Usuńcałkiem możliwe, że nie lubię jesieni właśnie dlatego, że kojarzy mi się ze starzeniem i bezradnością
OdpowiedzUsuńno bo co zrobimy, no nic
Kiedyś nie lubiłam jesieni bo oznaczała powrót do szkoły, do wczesnego wstawania, siedzenia w szkole przez wiele godzin.Gdy tylko już dorosłam jakoś ta niechęć do jesieni minęła. Ale nadal nie jestem miłośniczką późnej jesieni gdy drzewa są już zupełnie nagie i bardzo nie lubię zimy w mieście.Bo generalnie zima jest fajna, ale nie w mieście tylko w górach gdy jest się na urlopie- wtedy to same plusy tej pory roku.
UsuńO tym, że pada deszcz przekonuję się, gdy ból rozrywa mi mięśnie i stawy. Słuch choć już mocno nadwyrężony pozwala mi wychwycić silne podmuchy wiatru. Przy oknie nie stanę, więc zmieniającej się "szaty" drzew nie zauważę, choć są na wprost okien. Życzę jeszcze wielu lat w zdrowiu na berlińskiej ziemi. Uściski.
OdpowiedzUsuńZmieniające się kolory drzew widzę nawet wtedy gdy siedzę przy kompie, czyli 3 m od okna. A mieszkam na 3 piętrze w przedwojennym budynku, więc dość wysoko.Co do słuchu - powinnaś jak najszybciej o niego zadbać czyli koniecznie mieć dopasowane aparaty słuchowe. Bo jeśli się ma problemy ze słuchem i nie wspomaga go aparatem słuchowym to słuch b. szybko zanika i wkrótce będziesz głucha jak pień. Nie wiem jak jest w Polsce ale o ile pamiętam istnieje tam tak zwana "Opieka Społeczna" oraz tak zwane pielęgniarki środowiskowe i ich zadaniem jest pomoc ludziom starszym w różnych sytuacjach życiowych. Skontaktuj się ze swoją przychodnią, w której masz lekarza pierwszego kontaktu i przepytaj ich o pomoc w tej sprawie. No i poszukaj też na internecie zadając konkretne pytania na temat nr telefonu do ośrodka pomocy społecznej w Twojej dzielnicy. Naprawdę niemal wszystkiego można się dowiedzieć właśnie z internetu. A co do stanięcia przy oknie- myślę, że wystarczy gdy podjedziesz do okna na wózku. I koniecznie dowiedz się przy okazji coś w temacie rehabilitacji u Ciebie w domu. I jeszcze coś- rano nim wstaniesz z łóżka leżąc na plecach ćwicz mięśnie łydek, tak z dziesięć minut- pierwszy - ruch: obciągnij palce stóp tak jakbyś stała i chciała wspięć się na palce i zaraz z tego ruchu ciągnij palce stóp w górę i napnij mięśnie łydek. To prościutkie ćwiczenie, nie męczące a szalenie ważne dla wszystkich ludzi po 60-tym roku życia, bo nie tylko wzmacnia bardzo nogi ale na dodatek pompuje krew do serca i tym samym wspomaga nasze krążenie. Poza tym wejdz na You Tube i poszukaj filmików właśnie o ćwiczeniach dla osób starszych, "przykutych" do wózka. Tak naprawdę to z Internetu można się dowiedzieć wszystkiego, tylko trzeba się tym zainteresować.
UsuńJesień od zawsze działa na mnie przygnębiająco. O ile jeszcze wrzesień da się przezyć, o tyle kolejne miesiące to już postępująca depresja. Czarne myśli, ciągły smutek i nawet pyszna herbatka nie jest w stanie mnie rozweselić. Byle do wiosny.
OdpowiedzUsuńTegoroczna jesień jest nawet dość niezła, ale i tak wolę wiosnę i lato.
UsuńBardzo lubię żółty kolor 💛 🍋 🧀, a co za tym idzie, także drzewa, które na jesień przefarbowują się na żółto. W tej konkurencji bezkonkurencyjne są klony. Mam dwa takie giganty za oknem od kuchni. Kocham na nie patrzeć.
OdpowiedzUsuńW dzielnicy w której mieszkam jest zaskakująco dużo drzew, bo na każdej ulicy, po obu stronach są drzewa i to stare, rozrośnięte, bo to dzielnica z zabudową domów z początku XX wieku. Ja z kolei z okna "kuchennego" mam widok na złocące się trzy brzozy.Są bardzo wysokie- ich wysokość to 5 pięter przedwojennego budynku, w którym mieszkania miały 4 m wysokości.
UsuńBrzozy też pięknie jesienieją.
UsuńAniu ... to już ponad 9 lat jak spotykałyśmy się we Florze między Ogrodem Botanicznym a Lazienkami Królewskim??? Wierzyć się nie chce !!!
OdpowiedzUsuńNo ale i moje wnuki /22 i 18 lat/ też już mowią że ten czas płynie coraz szybciej!!!
Przytulam Cię serdecznie Kochanie...
No właśnie- przyjechaliśmy tu jesienią 2017 roku, w sierpniu 2019 mąż się przeniósł w "lepszy wymiar" a ja niestety wciąż jestem.Moi wnukowie młodsi, bo choć moja córka narzekała, że ja tak późno zaczęłam "rozmnażanie się" bo dopiero po trzydziestce to mimo tego oburzenia ona przy pierwszym synu miała zaledwie 6 miesięcy mniej niż ja gdy ją urodziłam. Popatrz- zawsze cudze "przypadki" widzi się lepiej niż własne. U mnie starszy jeszcze nie jest pełnoletni, brakuje mu roku, ale już skończył I rok studiów, bo go przedszkole wcześniej wyekspediowało do szkoły. Młodszy od niego o 2 lata poszedł do szkoły w ustawowym terminie i jest w gimnazjum w którym francuski jest językiem wykładowym, ale nawet gdybyś mnie miała zabić, to nie wiem dlaczego tak sobie to wymyślił.
UsuńSerdeczności ślę do Ciebie!!! A ja już nie mam mieszkania w Warszawie.
Potrafisz zachwycić się czymś na co młodsi nie zwracają uwagi. I to jest bardzo urocze.
OdpowiedzUsuńBo współcześni młodzi (ja niestety już stara jestem) są z reguły tak przyspawani wzrokiem do ekranów komórek laptopów, komputerów, że gdy ktoś przekazuje im coś "systemem prymitywnym" czyli mową, to najczęściej nie są w stanie zrozumieć o co biega. Liczy się to co które z nich wyczyta na ekranie elektronicznego ustrojstwa, a to co się dzieje poza ekranem to "szum zakłóceń". A włączenie do codzienności sztucznej inteligencji tylko ten proces pogłębi i przyspieszy.
Usuń