Jestem zniesmaczona, zgorszona i zaniepokojona.
Bardzo często zaglądam na YT bo korzystam z różnych tutoriali, które subskrybuję.
Dzięki temu mogłam się rozstać z wieloma gazetkami, które jakby na
to nie spojrzeć sporo kosztują a na dodatek zajmują miejsce.
Poza tym łatwiej opanować jakiś ścieg obserwując jak robi go inna,
wprawna osoba.
Wczoraj , rzuciły mi się w oczy dziwne filmiki- nakręcone z udziałem
niejakiego pana Jackowskiego, który ponoć jest jasnowidzem.
O tym, że policja korzystała z Jego usług przy szukaniu osób zaginionych
to nawet kiedyś czytałam.
W kilku wypadkach ten pan podał przybliżone miejsce pobytu zwłok i
ta informacja rzeczywiście pomogła policji w znalezieniu ich, w kilku
innych przypadkach taka informacja była chybiona.
A teraz pan Jackowski twierdzi, że lada moment wybuchnie III wojna
światowa. Każdy może coś przewidywać , bo rzeczywiście sytuacja
międzynarodowa jest skomplikowana i zawsze mogą komuś puścić nerwy,
no ale może bez przesady-tak naprawdę nikomu wojna nie da pożytku
i wielu przywódców państw doskonale o tym wie.
A tak przy okazji wpadły mi w oczy różne filmiki nawołujące do
nienawiści osób, które mają poglądy różniące się od poglądów skrajnej
polskiej prawicy. A więc powinniśmy jak jeden mąż i jedna żona
nienawidzić wszystkich, którzy są innej narodowości niż my, a zwłaszcza
wyznawców Allaha oraz Żydów. Nienawiścią objęta jest też UE.
Tylko o jednym zapominają -Chrystus był Żydem. I religia chrześcijańska
wyrosła z judaizmu. I ponoć jest religią miłości blizniego.
To tyle w tym temacie.
*****
Nie wiem co się dzieje ostatnio w blogach, ale coraz częściej "dzieją się
cuda" - znikają prawidłowo zapisane komentarze, czasem znika w ogóle
możliwość komentowania, chociaż właściciel bloga wcale nie wyłączył
opcji dodawania komentarzy, czasem znika cały blog.
Pomału blogowanie staje się coraz mniejszą przyjemnością -przynajmniej
dla mnie.
A poza tym harcują wszędzie hejterzy, między innymi za wiedzą pewnych
ugrupowań partyjnych. Bo powtarzane 1000 razy to samo kłamstwo staje
się z czasem jedyną prawdą. Smutne to i bardzo niepokojące.
*****
Podobno nadchodzący tydzień ma być ładny - stosunkowo ciepło i
słonecznie. Czyli idealne warunki do rozwoju grypy, która ma się w takim
klimacie świetnie.
*****
PiS ma kolejne genialne pomysły na umilenie nam życia - jeżeli zrealizują
ten pomysł padną niemal wszystkie sklepy internetowe.
W związku z tym zakupiłam dziś przezornie nową ( o tu) włóczkę tureckiego
producenta. Przyszły nowe włóczki Kartopu, między innymi mieszanka
50/50% bawełny z akrylem. I ogromnie fajne włóczki fantazyjne, udające
futerko. Gdyby nie resztki rozsądku zakupiłabym wszystkie nowe włóczki
tej firmy, bo świetnie się nimi robi.
I tu małe wyjaśnienie -nikt mi nie płaci za reklamę tego sklepu a jego
właścicieli nie znam osobiście. Po prostu mają fajne włóczki, jest z nimi
łatwy kontakt, szybko realizują zamówienie a jego właścicielka jest entuzjastką robótek włóczkowych , ponadto ma dar jasnego tłumaczenia
co i jak się wykonuje na drutach lub szydełku.
No to tyle na dziś.
Miłego, słonecznego tygodnia Wszystkim życzę:)
drewniana rzezba
niedziela, 7 lutego 2016
środa, 3 lutego 2016
Trochę....
....mnie tu nie było.
Musiałam zrobić "na tempo" kilka drobiazgów biżutkowych.Zrobiłam dwa komplety typu bransoletka i wisiorek dla własnej córki oraz Jej Teściowej
i dodatkowo małą przypinkę (też dla Teściowej) w postaci 2 listków z malinkami.
Zdjęcia przypinki nie zaprezentuję bo kiepsko wyszło. Na ciemno brązowym
tle owe malinki są właściwie niewidoczne.
Poza tym to kilka rzeczy mnie denerwuje, miedzy innymi ta dziwna
zima - ciągłe zmiany ciśnienia wyraznie utrudniają mi życie.
No i czeka mnie długi romans - z dentystą.
Rzecz niemiła, bolesna a na dodatek kosztowna.
By nieco odwlec ten romans organizm mój zafundował mi kaszel.
Zacznę romansować gdy mi minie. Trudno kaszleć gdy dentysta
gmera człowiekowi w paszczęce.
No to lecę piec sernik -mam jutro jubilata i solenizanta w jednej osobie.
Musiałam zrobić "na tempo" kilka drobiazgów biżutkowych.Zrobiłam dwa komplety typu bransoletka i wisiorek dla własnej córki oraz Jej Teściowej
i dodatkowo małą przypinkę (też dla Teściowej) w postaci 2 listków z malinkami.
Zdjęcia przypinki nie zaprezentuję bo kiepsko wyszło. Na ciemno brązowym
tle owe malinki są właściwie niewidoczne.
komplet dla córci zrobiony z koralików toho bugle
Kryształek Svarovskiego oprawiony w koraliki toho
Bransoletka upleciona z koralików toho, będąca uzupełnieniem do wisiorka.
zima - ciągłe zmiany ciśnienia wyraznie utrudniają mi życie.
No i czeka mnie długi romans - z dentystą.
Rzecz niemiła, bolesna a na dodatek kosztowna.
By nieco odwlec ten romans organizm mój zafundował mi kaszel.
Zacznę romansować gdy mi minie. Trudno kaszleć gdy dentysta
gmera człowiekowi w paszczęce.
No to lecę piec sernik -mam jutro jubilata i solenizanta w jednej osobie.
sobota, 30 stycznia 2016
Idą Następcy
Rosną nowe kadry, ani się obejrzycie a najlepsze okazy zasiądą w ławach
sejmowych. Na razie chłoną wiedzę. A oto ich niektóre osiągnięcia:
Nad prawidłowym orzecznictwem sądów rejonowych i innych czuwa
sąd ostateczny.
***
Konserwatyzm to ochrona przed psuciem się, np. konserwy.
***
Młodzi rolnicy dostarczaliby więcej plonów,ale brakuje im żon.
***
Wraz z wynalezieniem koła i pieniędzy, ludzie zaczęli kręcić interesy.
***
Aleksander Głowacki to panieńskie nazwisko Bolesława Prusa.
***
Podczaszy to cios w tył głowy.
***
Szlachta soplicowska poczuła miłość do swej rozebranej ojczyzny.
***
Wśród wirusów rozróżniamy mikroby, mikrony, mikrusy i mikrobusy.
***
Organ to instrument kościelny i narządy ludzkie.
***
Harfa jest podobna do łabędzia, tylko gorzej pływa.
***
Polana jest formą lasu bez lasu.
***
Niektóre bakterie rozkładają obornik na kompot.
***
W Olsztynie istnieje fabryka opon mózgowych.
***
Karp to ryba wodno-świąteczna.
***
Bolesław Chrobry był mężny, mocny, wysoki i ciężarny.
***
Romans to gatunek literacki, który dzieje się nocą.
***
Przed wścieklizną chronią człowieka szczepionka i kaganiec.
***
Gdyby nie echo, to by Wojski nie grał.
***
Żaby na wiosnę znoszą jaja w galarecie.
***
Walutą angielską są funty i penisy.
***
Został zaciągnięty do wojska ochotniczo.
***
Nie mam czasu na życie, bo znów trzeba iść do szkoły.
Jak widzicie rośnie nowe pokolenie takich samych zdolnych i
rozgarniętych jak dzisiejsza przewodząca partia polska.
Miłego weekendu wszystkim życzę;-))
Pozbierane i wydrukowane w nr.2/2016 "Nieznany Świat".
sejmowych. Na razie chłoną wiedzę. A oto ich niektóre osiągnięcia:
Nad prawidłowym orzecznictwem sądów rejonowych i innych czuwa
sąd ostateczny.
***
Konserwatyzm to ochrona przed psuciem się, np. konserwy.
***
Młodzi rolnicy dostarczaliby więcej plonów,ale brakuje im żon.
***
Wraz z wynalezieniem koła i pieniędzy, ludzie zaczęli kręcić interesy.
***
Aleksander Głowacki to panieńskie nazwisko Bolesława Prusa.
***
Podczaszy to cios w tył głowy.
***
Szlachta soplicowska poczuła miłość do swej rozebranej ojczyzny.
***
Wśród wirusów rozróżniamy mikroby, mikrony, mikrusy i mikrobusy.
***
Organ to instrument kościelny i narządy ludzkie.
***
Harfa jest podobna do łabędzia, tylko gorzej pływa.
***
Polana jest formą lasu bez lasu.
***
Niektóre bakterie rozkładają obornik na kompot.
***
W Olsztynie istnieje fabryka opon mózgowych.
***
Karp to ryba wodno-świąteczna.
***
Bolesław Chrobry był mężny, mocny, wysoki i ciężarny.
***
Romans to gatunek literacki, który dzieje się nocą.
***
Przed wścieklizną chronią człowieka szczepionka i kaganiec.
***
Gdyby nie echo, to by Wojski nie grał.
***
Żaby na wiosnę znoszą jaja w galarecie.
***
Walutą angielską są funty i penisy.
***
Został zaciągnięty do wojska ochotniczo.
***
Nie mam czasu na życie, bo znów trzeba iść do szkoły.
Jak widzicie rośnie nowe pokolenie takich samych zdolnych i
rozgarniętych jak dzisiejsza przewodząca partia polska.
Miłego weekendu wszystkim życzę;-))
Pozbierane i wydrukowane w nr.2/2016 "Nieznany Świat".
wtorek, 26 stycznia 2016
Wyspa Skarbów
Oglądam na Planete+, od poniedziałku do piątku, cykl filmów
dokumentalnych, pt. Ushuaia. Film jest produkcji francuskiej i
ukazuje najciekawsze i najpiękniejsze zakątki naszej Ziemi wraz
z ich fauną i florą.
Wczorajszy odcinek był o Kostaryce, dziś o Wyspie Kokosowej.
Ten, kto czytał w dzieciństwie "Wyspę Skarbów" zapewne wie,
że akcję swej awanturniczej powieści Stevenson związał właśnie
z Wyspą Kokosową.
Wyspa Kokosowa leży 500 km na południowy zachód od Kostaryki,
ma powierzchnię 24 kilometrów kwadratowych i jest w całości
Parkiem Narodowym Kostaryki i jest wpisana na listę światowego
dziedzictwa UNESCO.
W promieniu 22 km od jej wybrzeży nie wolno prowadzić połowu
ryb. Wyspa jest "bezludna", ale zamieszkuje na niej 22 strażników,
którzy dniem i nocą patrolują obszar dookoła wyspy.
Wyspa Kokosowa, zanim została ścisłym Parkiem Narodowym
wciąż była "najeżdżana" przez przeróżnych poszukiwaczy skarbów,
którzy święcie wierzyli, że są na niej zakopane skarby zgromadzone
przez piratów, a wśród nich skarby z Limy.
Przez 200 lat przeróżni poszukiwacze skarbów ryli w powierzchni
wyspy studnie i tunele, ale nikt żadnego skarbu nie znalazł.
Ale mimo tego można nazwać Wyspę Kokosową wyspą skarbów, bo
zarówno na jej powierzchni jak i pod wodą znajdują się prawdziwe
skarby natury.
Wyspę Kokosową zasiedla 235 gatunków roślin kwitnących, 400
gatunków insektów, 90 gatunków ptaków, a wśród tego dobra jest
wiele gatunków endemicznych.
Świat podwodny jest również bardzo bogaty- na rafie znaleziono
30 gatunków korali, 60 gatunków skorupiaków, 600 gatunków
mięczaków i ponad 300 gatunków ryb.
Wśród ryb spotkamy tu rekiny młotogłowe w ogromnych ilościach.
Nie dość, że mają nieco dziwny wygląd to i ich obyczaje są odmienne
niż innych ryb- ich ławice są podzielone pod względem płciowym.
Każda z płci tworzy odrębną ławicę.
Można tu spotkać aż trzy gatunki żółwi- szylkretowe, zielone i
oliwkowe.
W nocy rafę opanowują rekiny kilku gatunków- to pora żerowania.
Oglądałam nocne nurkowanie z głodnymi rekinami - nigdy w życiu
bym czegoś takiego nie zrobiła- oglądanie filmu dostarczyło mi
wystarczająco dużo wrażeń.
Nie da się ukryć, że Wyspa Kokosowa nie jest zbyt przyjazna
ludziom, głównie z uwagi na wysoką temperaturę i bardzo dużą
wilgotność, co jest wspaniałym środowiskiem dla moskitów.
Z lotu ptaka Wyspa Kokosowa jest małą "kupką bujnej zieleni", ale
podczas spaceru po niej okazuje się, że nie jest płaska, ma całkiem
wysokie skałki, i wiele wodospadów spływających wprost do morza.
Najbardziej podobała mi się wyprawa badawczą łodzią podwodną
tuż nad rafą koralową. Kształty i kolory zapierające dech a ilość
ryb- powalająca. Szkoda, że to tylko film- z chęcią bym taką
łodzią popływała.
Oczywiście, jeśli ktoś z Was dysponuje sporą gotówką i lubi
nurkować, może wybrać się na nurkowanie w pobliżu Wyspy
Kokosowej - ale wtedy mieszka się cały czas na łodzi.
dokumentalnych, pt. Ushuaia. Film jest produkcji francuskiej i
ukazuje najciekawsze i najpiękniejsze zakątki naszej Ziemi wraz
z ich fauną i florą.
Wczorajszy odcinek był o Kostaryce, dziś o Wyspie Kokosowej.
Ten, kto czytał w dzieciństwie "Wyspę Skarbów" zapewne wie,
że akcję swej awanturniczej powieści Stevenson związał właśnie
z Wyspą Kokosową.
Wyspa Kokosowa leży 500 km na południowy zachód od Kostaryki,
ma powierzchnię 24 kilometrów kwadratowych i jest w całości
Parkiem Narodowym Kostaryki i jest wpisana na listę światowego
dziedzictwa UNESCO.
W promieniu 22 km od jej wybrzeży nie wolno prowadzić połowu
ryb. Wyspa jest "bezludna", ale zamieszkuje na niej 22 strażników,
którzy dniem i nocą patrolują obszar dookoła wyspy.
Wyspa Kokosowa, zanim została ścisłym Parkiem Narodowym
wciąż była "najeżdżana" przez przeróżnych poszukiwaczy skarbów,
którzy święcie wierzyli, że są na niej zakopane skarby zgromadzone
przez piratów, a wśród nich skarby z Limy.
Przez 200 lat przeróżni poszukiwacze skarbów ryli w powierzchni
wyspy studnie i tunele, ale nikt żadnego skarbu nie znalazł.
Ale mimo tego można nazwać Wyspę Kokosową wyspą skarbów, bo
zarówno na jej powierzchni jak i pod wodą znajdują się prawdziwe
skarby natury.
Wyspę Kokosową zasiedla 235 gatunków roślin kwitnących, 400
gatunków insektów, 90 gatunków ptaków, a wśród tego dobra jest
wiele gatunków endemicznych.
Świat podwodny jest również bardzo bogaty- na rafie znaleziono
30 gatunków korali, 60 gatunków skorupiaków, 600 gatunków
mięczaków i ponad 300 gatunków ryb.
Wśród ryb spotkamy tu rekiny młotogłowe w ogromnych ilościach.
Nie dość, że mają nieco dziwny wygląd to i ich obyczaje są odmienne
niż innych ryb- ich ławice są podzielone pod względem płciowym.
Każda z płci tworzy odrębną ławicę.
Można tu spotkać aż trzy gatunki żółwi- szylkretowe, zielone i
oliwkowe.
W nocy rafę opanowują rekiny kilku gatunków- to pora żerowania.
Oglądałam nocne nurkowanie z głodnymi rekinami - nigdy w życiu
bym czegoś takiego nie zrobiła- oglądanie filmu dostarczyło mi
wystarczająco dużo wrażeń.
Nie da się ukryć, że Wyspa Kokosowa nie jest zbyt przyjazna
ludziom, głównie z uwagi na wysoką temperaturę i bardzo dużą
wilgotność, co jest wspaniałym środowiskiem dla moskitów.
Z lotu ptaka Wyspa Kokosowa jest małą "kupką bujnej zieleni", ale
podczas spaceru po niej okazuje się, że nie jest płaska, ma całkiem
wysokie skałki, i wiele wodospadów spływających wprost do morza.
Najbardziej podobała mi się wyprawa badawczą łodzią podwodną
tuż nad rafą koralową. Kształty i kolory zapierające dech a ilość
ryb- powalająca. Szkoda, że to tylko film- z chęcią bym taką
łodzią popływała.
Oczywiście, jeśli ktoś z Was dysponuje sporą gotówką i lubi
nurkować, może wybrać się na nurkowanie w pobliżu Wyspy
Kokosowej - ale wtedy mieszka się cały czas na łodzi.
sobota, 23 stycznia 2016
Mix
Dziwny ten świat - tak zupełnie "z niczego" zapowietrzyły mi się kaloryfery
w moim pokoju- z dwudziestu żeberek ciepła jest 1/10 jednego żeberka.
A za oknem przepowiadana na weekend odwilż, czyli jest -10 stopni C.
Wygląda na to, że pewna partia rozprzestrzenia wirus kłamstwa na wszystkie
oficjalne wypowiedzi- począwszy od premierki a na radiowym zapowiadaczu
pogody skończywszy.
Mnie osobiście zima męczy, nawet świecące słońce nie poprawia sytuacji-
najchętniej przespałabym calutką zimę.
Zapewne w poprzednim wcieleniu byłam jakimś przesypiającym zimę stworzeniem.
*****
Mój starszy wnuczek miał niedawno siódme urodziny. Impreza odbyła się
w"miasteczku" samochodowym mercedesa. Dostojny Jubilat, jego młodszy
brat i ośmioro gości robiło "prawo jazdy". Wpierw był krótki wykład a potem dzieciaki jezdziły elektrycznymi samochodzikami, oczywiście mercedesami,
po hali i miały egzamin z przestrzegania zasad ruchu drogowego.
Cała dziewiątka (młodszy był za młody) otrzymała najprawdziwsze prawa
jazdy na elektryczne samochodziki mercedesa.
Przy okazji obejrzałam "dziewczynę" mego wnuka- jest od niego 2 lata
starsza i o głowę wyższa. Najlepszy jego przyjaciel, choć młodszy od mego
Krasnala o dwa tygodnie, przerasta go o półtorej głowy, za to podobnie
jak mój, jest dzieckiem "wyjątkowo uzdolnionym", również gra na pianinie
i śpiewa w tym samym chórze i też część lekcji ma z wyższym rocznikiem.
A poza tym, jak mi napisała córka, jego rodzice są niezwykle sympatyczni
więc z pewnością obie rodziny będą się często spotykać.
Po trudach jeżdżenia i zdawania egzaminu dzieciaki miały poczęstunek,
oczywiście z tortem urodzinowym w roli głównej.
Nie mogę Wam pokazać zdjęć z dwóch powodów- primo-obiecałam córce,
że żadnego Krasnala oraz innych dzieci nie pokażę na blogu (względy bezpieczeństwa w sieci), secundo- są w takim albumie, z którego nie
mogę ich ściągnąć na swój dysk.
*****
W kategorii "świat jest dziwny" plasuje się jeszcze jedna wiadomość -
tym razem związana z Trójkątem Bermudzkim.To obszar wodny pomiędzy
Miami,Puerto Rico i Bermudami.
Jak wszyscy zapewne wiecie, to takie dziwne miejsce, w którym nie
bardzo wiadomo dlaczego co jakiś czas przepadają bez wieści różne
jednostki pływające, giną bez wieści przelatujące nad tym terenem
samoloty,a wiele z nich napotyka na bardzo dziwne zjawiska pogodowe
i z trudem unika smutnego końca.
Dwudziestego maja 2015 roku kubańska Straż Przybrzeżna przechwyciła
opuszczony statek płynący w stronę Kuby.
Opuszczonym statkiem okazał się parowiec SS Cotopaxi, który znikł bez
śladu w grudniu 1925 roku i był uważany za kolejną ofiarę Trójkąta
Bermudzkiego.
SS Cotopaxi 29 listopada 1925 roku wypłynął z Charleston w Płd.Karolinie,
a jego portem docelowym była kubańska Hawana.
Miał 32 osobową załogę, którą dowodził kapitan W.J.Meyer. Ładunkiem
parowca było 2340 ton węgla.
Dwa dni po wypłynięciu urwał się wszelki kontakt z jednostką i przez
następne 90 lat nikt nic o tym statku nie słyszał ani nigdzie go nie
widział.
Załoga kutra Straży Przybrzeżnej po wkroczeniu na pokład przecierała
oczy ze zdumienia- statek nie dość, że był puściutki, to widać było, że
jest w takim stanie od lat i że jest bardzo stary.
Przeszukano dokładnie cały statek i odnaleziono dziennik pokładowy statku. Zapisy w nim urywały się w dniu 1 grudnia 1925 roku, a poprzednie nie odnotowywały żadnych problemów technicznych.
No i teraz władze kubańskie prowadzą śledztwo - no bo skąd nagle wziął
się ten statek po niemal 100 latach od zaginięcia?
*****
Mam pytanie- czy ktoś z Was zna jakiś inny akwen niż wodny?
Bo pewna pani z radia Zet Gold, z uporem maniaka używa zwrotu
"akwen wodny", co nasunęło mi podejrzenie, że mogą być jeszcze jakieś
inne akweny- np. "akweny piaszczyste" lub "akweny leśne".
Miłego weekendu wszystkim;)
w moim pokoju- z dwudziestu żeberek ciepła jest 1/10 jednego żeberka.
A za oknem przepowiadana na weekend odwilż, czyli jest -10 stopni C.
Wygląda na to, że pewna partia rozprzestrzenia wirus kłamstwa na wszystkie
oficjalne wypowiedzi- począwszy od premierki a na radiowym zapowiadaczu
pogody skończywszy.
Mnie osobiście zima męczy, nawet świecące słońce nie poprawia sytuacji-
najchętniej przespałabym calutką zimę.
Zapewne w poprzednim wcieleniu byłam jakimś przesypiającym zimę stworzeniem.
*****
Mój starszy wnuczek miał niedawno siódme urodziny. Impreza odbyła się
w"miasteczku" samochodowym mercedesa. Dostojny Jubilat, jego młodszy
brat i ośmioro gości robiło "prawo jazdy". Wpierw był krótki wykład a potem dzieciaki jezdziły elektrycznymi samochodzikami, oczywiście mercedesami,
po hali i miały egzamin z przestrzegania zasad ruchu drogowego.
Cała dziewiątka (młodszy był za młody) otrzymała najprawdziwsze prawa
jazdy na elektryczne samochodziki mercedesa.
Przy okazji obejrzałam "dziewczynę" mego wnuka- jest od niego 2 lata
starsza i o głowę wyższa. Najlepszy jego przyjaciel, choć młodszy od mego
Krasnala o dwa tygodnie, przerasta go o półtorej głowy, za to podobnie
jak mój, jest dzieckiem "wyjątkowo uzdolnionym", również gra na pianinie
i śpiewa w tym samym chórze i też część lekcji ma z wyższym rocznikiem.
A poza tym, jak mi napisała córka, jego rodzice są niezwykle sympatyczni
więc z pewnością obie rodziny będą się często spotykać.
Po trudach jeżdżenia i zdawania egzaminu dzieciaki miały poczęstunek,
oczywiście z tortem urodzinowym w roli głównej.
Nie mogę Wam pokazać zdjęć z dwóch powodów- primo-obiecałam córce,
że żadnego Krasnala oraz innych dzieci nie pokażę na blogu (względy bezpieczeństwa w sieci), secundo- są w takim albumie, z którego nie
mogę ich ściągnąć na swój dysk.
*****
W kategorii "świat jest dziwny" plasuje się jeszcze jedna wiadomość -
tym razem związana z Trójkątem Bermudzkim.To obszar wodny pomiędzy
Miami,Puerto Rico i Bermudami.
Jak wszyscy zapewne wiecie, to takie dziwne miejsce, w którym nie
bardzo wiadomo dlaczego co jakiś czas przepadają bez wieści różne
jednostki pływające, giną bez wieści przelatujące nad tym terenem
samoloty,a wiele z nich napotyka na bardzo dziwne zjawiska pogodowe
i z trudem unika smutnego końca.
Dwudziestego maja 2015 roku kubańska Straż Przybrzeżna przechwyciła
opuszczony statek płynący w stronę Kuby.
Opuszczonym statkiem okazał się parowiec SS Cotopaxi, który znikł bez
śladu w grudniu 1925 roku i był uważany za kolejną ofiarę Trójkąta
Bermudzkiego.
SS Cotopaxi 29 listopada 1925 roku wypłynął z Charleston w Płd.Karolinie,
a jego portem docelowym była kubańska Hawana.
Miał 32 osobową załogę, którą dowodził kapitan W.J.Meyer. Ładunkiem
parowca było 2340 ton węgla.
Dwa dni po wypłynięciu urwał się wszelki kontakt z jednostką i przez
następne 90 lat nikt nic o tym statku nie słyszał ani nigdzie go nie
widział.
Załoga kutra Straży Przybrzeżnej po wkroczeniu na pokład przecierała
oczy ze zdumienia- statek nie dość, że był puściutki, to widać było, że
jest w takim stanie od lat i że jest bardzo stary.
Przeszukano dokładnie cały statek i odnaleziono dziennik pokładowy statku. Zapisy w nim urywały się w dniu 1 grudnia 1925 roku, a poprzednie nie odnotowywały żadnych problemów technicznych.
No i teraz władze kubańskie prowadzą śledztwo - no bo skąd nagle wziął
się ten statek po niemal 100 latach od zaginięcia?
*****
Mam pytanie- czy ktoś z Was zna jakiś inny akwen niż wodny?
Bo pewna pani z radia Zet Gold, z uporem maniaka używa zwrotu
"akwen wodny", co nasunęło mi podejrzenie, że mogą być jeszcze jakieś
inne akweny- np. "akweny piaszczyste" lub "akweny leśne".
Miłego weekendu wszystkim;)
wtorek, 19 stycznia 2016
Rozmyślania pod drzwiami
Dziś od 13,00 do 16,30 siedziałam pod drzwiami gabinetu pana nefrologa.
Zdążyłam się nawet pokłócić z własnym mężem, wysłuchać dyskusji dwóch
bardzo starszych panów na tematy polityczne, poobserwować tych, którzy
odchodzili "z kwitkiem" spod zamkniętych drzwi rejestracji nefrologicznej, rzucając niepochlebne uwagi na temat organizacji pracy przychodni przyszpitalnej, udzielić kilku osobom wyczerpujących informacji czemu owa
rejestracja jest nieczynna oraz zarejestrować się u wampirów w poradni
endokrynologicznej na pobranie krwi i zdołałam niemal zamarznąć pod
tymi drzwiami, mimo, że siedziałam w kurtce.
Przychodnia nefrologiczna znajduje się tuż obok stacji dializ i dziś
zwiedzając z nudów ten teren odkryłam pokój z tabliczką POST MORTEM.
Odkrycie to sprowokowało mnie do rozważań czy bliskość tego pokoju
tuż obok stacji dializ oznacza, że często ktoś nie doczekuje dializy
czy może że jej nie wytrzymuje? I może z powodu tego pokoju nie ma
w tej części szpitala ogrzewania?
Szkoda, że to nie ja byłam dziś u pana nefrologa - z całą pewnością
zapytałabym go o to.
Znacznie gorsze wyniki badań mego męża jakoś nie przeraziły pana
nefrologa. Na co dzień widuje gorsze a tak naprawdę to nikt nie wie
jakie niekorzystne znaczenie ma dla naszego organizmu wysoki poziom
kreatyniny. Zaczynam dojrzewać do myśli, że niewydolność nerek to
normalka - należy się tylko nauczyć z tym żyć.
Następne rekolekcje pod gabinetem nefrologa w sierpniu tego roku.
Mam nadzieję, że będzie wtedy jednak cieplej, przynajmniej na dworze.
Sześć kilometrów dzielące nas od domu pokonaliśmy samochodem
w zaledwie trzydzieści minut. Mogło być gorzej, no nie????
Zdążyłam się nawet pokłócić z własnym mężem, wysłuchać dyskusji dwóch
bardzo starszych panów na tematy polityczne, poobserwować tych, którzy
odchodzili "z kwitkiem" spod zamkniętych drzwi rejestracji nefrologicznej, rzucając niepochlebne uwagi na temat organizacji pracy przychodni przyszpitalnej, udzielić kilku osobom wyczerpujących informacji czemu owa
rejestracja jest nieczynna oraz zarejestrować się u wampirów w poradni
endokrynologicznej na pobranie krwi i zdołałam niemal zamarznąć pod
tymi drzwiami, mimo, że siedziałam w kurtce.
Przychodnia nefrologiczna znajduje się tuż obok stacji dializ i dziś
zwiedzając z nudów ten teren odkryłam pokój z tabliczką POST MORTEM.
Odkrycie to sprowokowało mnie do rozważań czy bliskość tego pokoju
tuż obok stacji dializ oznacza, że często ktoś nie doczekuje dializy
czy może że jej nie wytrzymuje? I może z powodu tego pokoju nie ma
w tej części szpitala ogrzewania?
Szkoda, że to nie ja byłam dziś u pana nefrologa - z całą pewnością
zapytałabym go o to.
Znacznie gorsze wyniki badań mego męża jakoś nie przeraziły pana
nefrologa. Na co dzień widuje gorsze a tak naprawdę to nikt nie wie
jakie niekorzystne znaczenie ma dla naszego organizmu wysoki poziom
kreatyniny. Zaczynam dojrzewać do myśli, że niewydolność nerek to
normalka - należy się tylko nauczyć z tym żyć.
Następne rekolekcje pod gabinetem nefrologa w sierpniu tego roku.
Mam nadzieję, że będzie wtedy jednak cieplej, przynajmniej na dworze.
Sześć kilometrów dzielące nas od domu pokonaliśmy samochodem
w zaledwie trzydzieści minut. Mogło być gorzej, no nie????
poniedziałek, 18 stycznia 2016
Dzień Kubusia Puchatka
Właśnie dziś jest Dzień Kubusia Puchatka.
Kubusia Puchatka poznałam gdy byłam juz nastolatką - po prostu gdy byłam
w wieku, w którym większość dzieci poznawała Puchatka, czytałam zupełnie inne książki - nie da się ukryć, że nie zawsze były to lektury stosowne do wieku sześcio, siedmiolatki.
Na szóste urodziny załapałam w prezencie "Krzyżaków". Przerwałam więc
lekturę libretta operetki "Kraina Uśmiechu" i zabrałam się za "Krzyżaków".
Akurat byłam znów na coś tam chora i polegiwałam w łóżku, a że były
to czasy, gdy książek dla dzieci było mało i domowy zapas już wyczerpałam,
czytałam libretta kilku operetek oraz opery "Carmen".
Przy czytaniu libretta "Carmen" spłakałam się jak bóbr, czytając libretto
"Krainy Uśmiechu" usiłowałam śpiewać.
Niewątpliwie prezent w postaci "Krzyżaków" spadł nieomal z nieba.
Czytałam namiętnie, wszystko bardzo mi się podobało aż do sceny gdy
Zbyszko miał być stracony. W tym momencie rozryczałam się i odłożyłam
książkę z wielkim impetem.
Gdy do pokoju weszła babcia i zobaczyła, że książka leży na podłodze,
zapytała dlaczego już nie czytam.
"Bo nudna"- skłamałam i wróciłam do lektury libretta.
Dwa dni pózniej postanowiłam zajrzeć na koniec Krzyżaków i....gdy tylko
załapałam,że Zbyszko nadal żyje, wróciłam do lektury.
Poza tym nałogowo podczytywałam książki, które mój dziadek wypożyczał dla siebie z biblioteki.
Tym sposobem przeczytałam między innymi "Dittę" i "Na Zachodzie bez zmian".
O ile Ditta bardzo mi się podobała, to Remarque zrobił na mnie złe wrażenie-
nie mogłam pojąć jak można czytać "takie nudy".
Ale za to bardzo lubiłam czytać Encyklopedię Guttenberga.
Kubusia Puchatka pokochałam od pierwszego czytania.
Do dziś pamiętam, że zarwałam wigilijną noc, by przeczytać Obie części
opowieści o Kubusiu Puchatku.
I wiecie co? Do dziś cytujemy z córką niektóre dialogi Kubusia i jego
przyjaciół. Widocznie miłość do Kubusia Puchatka moja córka przejęła
genetycznie.
A teraz kilka moich ulubionych mądrości Kubusiowych:
Jedna z twoich łapek jest prawa- kiedy ustalisz która,możesz być pewien,
że druga jest lewa.
Dla niewykształconych "A" to tylko trzy patyki.
Jako Miś o Bardzo Małym Rozumku, pamiętaj, że rzecz, która przedstawia
się dorzecznie w twoim łebku, może wyglądać mniej dorzecznie poza nim.
Ci, którzy są Mądrzy i mają Mózgi, nigdy niczego nie rozumieją.
Robić NIC to ważna sprawa, bo można chodzić sobie i przysłuchiwać się
wszystkiemu, co można usłyszeć i o nic się nie martwić.
No to ja właśnie idę robić NIC.
Kubusia Puchatka poznałam gdy byłam juz nastolatką - po prostu gdy byłam
w wieku, w którym większość dzieci poznawała Puchatka, czytałam zupełnie inne książki - nie da się ukryć, że nie zawsze były to lektury stosowne do wieku sześcio, siedmiolatki.
Na szóste urodziny załapałam w prezencie "Krzyżaków". Przerwałam więc
lekturę libretta operetki "Kraina Uśmiechu" i zabrałam się za "Krzyżaków".
Akurat byłam znów na coś tam chora i polegiwałam w łóżku, a że były
to czasy, gdy książek dla dzieci było mało i domowy zapas już wyczerpałam,
czytałam libretta kilku operetek oraz opery "Carmen".
Przy czytaniu libretta "Carmen" spłakałam się jak bóbr, czytając libretto
"Krainy Uśmiechu" usiłowałam śpiewać.
Niewątpliwie prezent w postaci "Krzyżaków" spadł nieomal z nieba.
Czytałam namiętnie, wszystko bardzo mi się podobało aż do sceny gdy
Zbyszko miał być stracony. W tym momencie rozryczałam się i odłożyłam
książkę z wielkim impetem.
Gdy do pokoju weszła babcia i zobaczyła, że książka leży na podłodze,
zapytała dlaczego już nie czytam.
"Bo nudna"- skłamałam i wróciłam do lektury libretta.
Dwa dni pózniej postanowiłam zajrzeć na koniec Krzyżaków i....gdy tylko
załapałam,że Zbyszko nadal żyje, wróciłam do lektury.
Poza tym nałogowo podczytywałam książki, które mój dziadek wypożyczał dla siebie z biblioteki.
Tym sposobem przeczytałam między innymi "Dittę" i "Na Zachodzie bez zmian".
O ile Ditta bardzo mi się podobała, to Remarque zrobił na mnie złe wrażenie-
nie mogłam pojąć jak można czytać "takie nudy".
Ale za to bardzo lubiłam czytać Encyklopedię Guttenberga.
Kubusia Puchatka pokochałam od pierwszego czytania.
Do dziś pamiętam, że zarwałam wigilijną noc, by przeczytać Obie części
opowieści o Kubusiu Puchatku.
I wiecie co? Do dziś cytujemy z córką niektóre dialogi Kubusia i jego
przyjaciół. Widocznie miłość do Kubusia Puchatka moja córka przejęła
genetycznie.
A teraz kilka moich ulubionych mądrości Kubusiowych:
Jedna z twoich łapek jest prawa- kiedy ustalisz która,możesz być pewien,
że druga jest lewa.
Dla niewykształconych "A" to tylko trzy patyki.
Jako Miś o Bardzo Małym Rozumku, pamiętaj, że rzecz, która przedstawia
się dorzecznie w twoim łebku, może wyglądać mniej dorzecznie poza nim.
Ci, którzy są Mądrzy i mają Mózgi, nigdy niczego nie rozumieją.
Robić NIC to ważna sprawa, bo można chodzić sobie i przysłuchiwać się
wszystkiemu, co można usłyszeć i o nic się nie martwić.
No to ja właśnie idę robić NIC.
Subskrybuj:
Posty (Atom)