Nawet na poprzednie Wasze komentarze nie zdołałam wszystkim odpowiedzieć. Nie wiem co zrobić.
A teraz spójrzcie:
Tak dziś u mnie wygląda. I nadal pada. Drobniutki śnieżek, ale uparcie od kilku godzin pada. Na szczęście nie ma silnego wiatru. Pod względem wizualnym to nawet jest nieźle, temperatura metr nad podłożem to wynosi -1, na wysokości mojego mieszkania (3 piętro mocno starego budynku) to już tylko 0 stopni.
Patrzę na ten padający śnieżek i........wcale mnie on nie cieszy. Ludzie- ja bardzo, a bardzo nie lubię zimy!!!
Mimo wszystko miłego dnia dla Was. Może w rytmie tanga?
..........zmartwić, bo nadal istnieję , a jednocześnie ucieszyć, że nie piszę, bo jestem maksymalnie wpieniona, mówiąc wytwornie.
Wpienia mnie fakt, że ktoś/coś zablokowało mi możliwość komentowania na blogach będących na platformie bloggera i nawet na moim własnym. I nie mogę komentować ani jako anonimowy ani podając adres URL. Nie zostaje nic innego niż się pochlastać lub - nie pisać. Ale dzięki temu nieco nadgoniłam na moim drugim, grafomańskim blogu. Można na niego wejść klikając w miniaturkę obrazu Klimta, która jest na prawym marginesie tego bloga.
Nie wiem co jest grane. Jedno jest pewne - blog to nie gazeta, gdy coś czytam to chcę to jednak skomentować, tym właśnie się różnią blogi od prasy, że można na nich wymieniać swe poglądy.
Z drugiej strony - nie dzieje się u mnie nic takiego, co by było dla Was ciekawe, choć dla mnie i owszem, bo jednak tu mieszkam. Dziś np. będzie wybierany nowy Kanclerz. Co prawda niby już wiadomo kto nim zostanie, no ale zawsze coś się może w ostatniej minucie zmienić.
W tym roku lansowane jest wypożyczanie na święta choinek- żywych, rosnących. Wypożyczenie nie jest co prawda tańsze niż kupno ślicznej wyciętej z hodowli jodły, ale ma tę zaletę, że tym sposobem ginie co najwyżej 10% tak wyhodowanych drzewek, a nie ich 100%.
Wypożyczona choinka trafi do nas w specjalnym pełnym ziemi pojemniku, my ją w domu będziemy podlewać, po świętach ją oddamy i wróci ona do miejsca, w którym została wykopana.
Mnie osobiście bardzo się ta inicjatywa podoba, bo prawdę mówiąc rok w rok serce mi się kroi gdy zaraz po świętach widzę te piękne drzewka wyrzucone z domów- spełniły swą rolę, więc idą na śmietnik lub do spalenia w elektrociepłowni. Sztuczne choinki jakoś się tu nie przyjęły, za to zaistniały hodowle pięknych jodełek, bo każdy woli mieć w domu naturalną a nie sztuczną choinkę.
Poza tym - nadal mam kłopoty z częścią lędźwiową kręgosłupa, muszę sporo leżeć i sporo ćwiczyć. Na stan mojej psyche ma wpływ też zima - słońce wschodzi u mnie średnio przeciętnie około godz 8,00 rano, dziś np. o 8,03, a zajdzie już o 15,52. Wychodzi na to, że ledwo dobrze oprzytomnieję już się robi ciemnawo.
Zima jest dla mnie rodzajem kary za wszystkie moje niegodziwości, które popełniam świadomie lub nieświadomie.
Najchętniej przespałabym calutką zimę w cieplutkim łóżeczku, obudziłabym się dopiero w połowie marca i natychmiast wyjechała w góry. Gdzie śnieg w cieniu ma kolor niebieski, na górskich halach wygląda w słońcu jakby ktoś rozrzucił na hali diamenty a odległe lasy mają w słońcu kolor fioletowy, a gdy słońce zachodzi śnieg przybiera różne kolory, zwłaszcza ten leżący jeszcze na drzewach. Uwielbiam taką kolorową zimę
Dziś u mnie było chyba "aż" -2 stopnie, zero śniegu, teraz się ociepliło i jest 0 i może, wg zapowiedzi, coś padać, np. deszcz ze śniegiem. Paskudna perspektywa.
A tak wygląda zima na witrażu Tiffanny'ego, który kiedyś pozwoliłam sobie odwzorować i wyhaftować na kanwie.
Taki kalendarz adwentowy dostałam wczoraj od dzieci. To "herbaciany" kalendarz, każda z 24 herbatek jest inna. Na opakowaniu każdej z nich podana jest temperatura wody, którą herbatę należy zalać oraz czas parzenia. Dziś rozpoczęłam od herbatki "China Milky Oolong", którą zalewa się wodą o temp. 75-80 stopni C i parzy się ją od 1 do 3 minut. Trochę masakra dla mnie, bo zwykle zapominam o tym, że sobie zrobiłam herbatę i każda dojrzewa zawsze baaaardzo długo. Zwykle za długo.
I uświadomiłam sobie, że czas jakoś szalenie szybko mija i w tym roku będziemy obchodzić już trzecie święta BN bez obecności mego męża. A świadomość tego boli tak samo jak w 2019 roku. I po raz drugi nie przyjedzie do nas teściowa mojej córki i zapewne znów będą święta przy Skype.
Na dziś jest zwołane pilne posiedzenie grupy państw G-7. Ministrowie zdrowia Francji, Japonii, Niemiec, USA, Wielkiej Brytanii, Włoch i Kanady będą naradzali się nad przedsięwzięciem wspólnych działań w związku z nowym , ujawnionym wariantem koronowirusa covid-19, nazwanym Omikron. Wspólnie będą się zastanawiać jakie przedsięwziąć obostrzenia, żeby się paskudztwo nie rozprzestrzeniało po świecie.
Wiadomo już jakie są jego pierwsze objawy, są to : zmęczenie, ból głowy, drapanie w gardle, objawy lekkiego przeziębienia. No i jest równie zakaźny ów Omikron jak i mutant Delta, choć zdaniem pani dr Angelique Coetzee z RPA, która pierwsza go odkryła u swojego pacjenta, jest raczej mniej groźny w sensie powikłań. Pani dr Coetzee przez ostatnie 8 tygodni już nie miała wśród swoich pacjentów ani jednego przypadku covid-19 i dopiero 22.XI trafił się pacjent uskarżający się właśnie na zmęczenie, ból głowy itp. objawy. U niego i jego najbliższej rodziny wykryto koronawirusa i poddano próbkę sekwencjonowaniu. No cóż, powiedziałabym, że miłość koronawirusa covidu do ludzi jest naprawdę ogromna.
Wczoraj była pierwsza niedziela Adwentu. Co prawda trudno by było naszą rodzinę zaliczyć do osób przypisanych do jakiejś określonej religii, ale pewne tradycje podtrzymujemy, bo się nam podobają. Na przykład dekorowanie mieszkania wieńcem adwentowym, spotkanie rodzinne na wspólnym obiedzie lub obiado-kolacji w pierwszą niedzielę Adwentu. Tu mam prośbę - oszczędźcie mi czytania uwag w rodzaju, że nie rozumiecie po co my to robimy - ja się nie wkręcam z uwagami na temat po co chrzcicie dzieci, posyłacie je do komunii itp., po co spotykacie się całą familią przy stole z 13 daniami bożonarodzeniowymi, bo uważam, że macie do takiego działania prawo, to Wasza sprawa, nie moja. I tak z ręką na sercu, ani mnie to grzeje ani ziębi.
A tak się prezentuje mój adwentowy "wieniec". Gdy odnajdę gdzie upchnęłam malutkie bombki to je jeszcze doczepię. Podejrzewam, gdzie są, ale musiałabym się po nie bardzo mocno schylać, a to mi jakoś szkodzi na kręgosłup. Chyba się postarzał bardziej niż moja psyche. Poczekam aż wpadnie któryś z chłopców.
Nie wiem czy Was to zaciekawi, ale dodam jeszcze kilka słów na temat wieńca adwentowego. Okrągły kształt symbolizuje nieskończoność, gałązki wiecznie zielonych iglaków są symbolem życia i wspólnoty, 4 świeczki zapalane w kolejne niedziele symbolizują zbliżanie się do prawdziwej światłości, czyli do dnia narodzin Jezusa. Nie szkodzi, że wcale nie narodził się tego właśnie dnia- badania twierdzą, że nastąpiło to kilka miesięcy wcześniej, zapewne w sierpniu. Pierwsza świeca symbolizuje nadzieję, druga pokój, trzecia radość, a czwarta- miłość.
Historia wieńca adwentowego nie jest długa- po raz pierwszy powstał w 1839 roku. Johann Hinrich Wicherna, niemiecki pastor i teolog, prowadził w Hamburgu świetlicę dla sierot. Chcąc umilić dzieciom czas oczekiwania na Boże Narodzenie zawiesił w świetlicy duże koło , w którym osadził 24 świece i każdego dnia zapalał wraz z dziećmi 1 kolejną świecę i przy zapalonych świecach wspólnie odmawiali modlitwy. Z czasem zamiast 24 świec zostały 4, symbolizując niedziele poprzedzające Boże Narodzenie. W niektórych regionach każda ze świec ma inny kolor, ale teraz najczęściej wszystkie są jednego koloru, białe lub czerwone, a wieniec udekorowany jest również szyszkami, bombkami i maleńkimi świecidełkami.
A dziś trochę "christmasowej muzyki" w wersji jazzowej. Jazz też jest dobry na wszystko, zupełnie jak muzyka Mozarta.
........to nazwa nowej mutacji koronawirusa wywołującego covid-19.
No cóż walka z koronawirusem wywołującym covid-19 trwa i wydaje się, że jeszcze długo potrwa.
Wczoraj o świcie wylądował w Niemczech samolot z RPA i jego pasażerowie swobodnie przemieścili się w różne punkty Niemiec, ponieważ nie były jeszcze ogłoszone nowe zalecenia sanitarne. W związku z tym osoby, które przyleciały tym samolotem proszone są o zgłoszenie się na testy i obserwowanie swego stanu zdrowia. Ciekawa jestem ile osób się zgłosi. Ale może sąsiedzi doniosą.
WHO uznaje ten wariant koronawirusa za szalenie zaraźliwy. Na razie na świecie zachorowało poniżej 100 osób, głównie w RPA i Botswanie. I jak na razie jeden przypadek wykryto w Belgii, u osoby, która powróciła z Egiptu.
Od najbliższej niedzieli wjazd do Niemiec z krajów uznanych za obszary mutacji koronawirusa będzie niemożliwy. Dokładna lista krajów jest dostępna na stronie www.rki.de, czyli na stronie Instytutu im. Roberta Kocha- oczywiście dostępna w języku niemieckim.
Niestety lista ta staje się coraz dłuższa i są na niej między innymi następujące kraje: Belgia, Austria, Czechy, Grecja, kilka rejonów Holandii, Słowacja,Irlandia, Litwa, Łotwa, Estonia, Bułgaria, Rumunia, Chorwacja.
Osoby przybywające stamtąd muszą się poddać obowiązkowej 10-dniowej kwarantannie. Po pięciu dniach mogą wykonać test PCR i jeśli będzie negatywny mogą przerwać kwarantannę. I tu w informacji trafiłam na zabawną rzecz - w jednej części tejże informacji jest podane, że nawet osoby zaszczepione muszą się poddać kwarantannie, w dalszej treści "stoi jak byk", że zaszczepionych kwarantanna nie obowiązuje. I to są skutki oszczędzania na etatach korektorów i ewidentnego braku autokorekcji.
U mnie zimno, w porywach jest aż +3 , a podobno jutro może spaść deszcz ze śniegiem. I po co? Ja naprawdę nie marzę o zimie ani o deszczu ze śniegiem.
A na koniec : sondaż przeprowadzony przez YouGov ujawnił, że 69% Niemców chce by szczepienia były obowiązkowe.
A na umilenie zapewne niezbyt pogodnego wszędzie weekendu proponuję:
........transport publiczny nie jest dostępny dla wszystkich. Ale restrykcje nie skończą się tylko na transporcie. Od dziś, transport publiczny, czyli -pociągi dalekobieżne, regionalne i podmiejskie, metro, autobusy oraz tramwaje będą dostępne tylko dla osób z certyfikatem szczepienia przeciw covid-19 lub aktualnym negatywnym wynikiem testu PCR, który jest ważny 72 godziny. Kontrole będą prowadzone w trakcie jazdy pojazdu, nie w trakcie wsiadania do środka lokomocji. Za nie posiadanie certyfikatu (ważny jest tylko razem z dowodem osobistym lub paszportem) grożą dotkliwe mandaty. Poza tym rozważana jest opcja, by każda osoba niezaszczepiona, która zachoruje na covid 19 i będzie musiała być hospitalizowana, ponosiła z własnej kieszeni koszty swego leczenia. Takie rozwiązanie, czyli pokrywania kosztów leczenia covidu-19 z własnej kieszeni osób dotąd nie zaszczepionych wprowadza Singapur od 8 grudnia. Aktualnie tutaj szaleje w ramach 4 fali pandemii covidowy mutant, czyli wariant Delta, który jest bardziej zaraźliwy od podstawowego wirusa.
Mnie osobiście podoba się takie rozwiązanie, bo chcę się czuć bezpiecznie wsiadając do metra lub autobusu lub zamierzając spędzić kilka godzin w pociągu na dalszej trasie. I tak mam szczęście, że mieszkam w dzielnicy, której mieszkańcy karnie drepczą w maseczkach w sklepach i właściwie od chwili pandemii poza swoją dzielnicą bywam sporadycznie, a do policzenia ilości jazdy metrem wystarczą mi palce u rąk. "Pan od osuszania" też był zamaseczkowany, chociaż tak jak i my z zięciem- zaszczepiony.
A na osłodę tych wiadomości posłuchajcie i pokołyszcie się przy kompie do tych rytmów:
Dziś przyszedł pan specjalista od osuszania zalanych mieszkań. W pierwszej kolejności poza kolejnością wybił elegancką dziurę w suficie mojej łazienki i wyglądało to tak:
A teraz, czyli w niecałą godzinę później wygląda tak:
I najbliższe trzy tygodnie spędzę w takim modelu łazienki. W suficie jest wybita elegancka dziurka, w niej tkwi, jak widać na załączonym obrazku, plastikowa rura. Pomiary wykazały, że wilgotność tego, co leży na moim suficie = 63%, czyli o 3 % przekracza dopuszczalną wilgotność. Takie samo urządzenie znajduje się w łazience sąsiadów. U nich musieli odbić płytkę w podłodze łazienki. I będą te urządzenia pracowały u nas 24 godziny na dobę przez trzy tygodnie. Do naszych obowiązków należy codzienne usuwanie wody z pojemnika znajdującego się w tej większej żółtej skrzynce. Urządzenie jest prądożerne, ale przy wtyczce do gniazdka jest licznik, który wskazuje ilość pobranego prądu przez to urządzenie. Pieniądze za tę ilość pobranego prądu zostaną nam zwrócone z ubezpieczenia. Ustrojstwo niestety nie jest całkiem cichutkie, ale i tak mam przykazane, że drzwi i okno w łazience mają być cały czas zamknięte. I wszystkie koszty związane z tym "wydarzeniem" będą pokryte z ubezpieczenia. W sypialni nieco słychać szum pracującego urządzenia, ale nie tak , żeby zbytnio dokuczało. W drugim pokoju już nic nie słychać, bo jest po przeciwnej stronie mieszkania niż łazienka. A poza tym ja tak późno chodzę spać , że ciągle jestem niedospana i mnie byle co nie budzi. No i mogę w razie czego spać w pokoju dziennym na rozkładanej sofie. Albo się przenieść do mieszkania córki. Ale osobiście nie widzę takiej potrzeby. A poza tym bardzo się cieszę, że chyba nie będę musiała mieć zdejmowanego tego sufitu w łazience, dziurę po osuszeniu załatają i odmalują sufit. Oczywiście cały czas towarzyszył mi zięć i bardzo się ucieszyliśmy z faktu, że po wybiciu dziury w suficie nie popłynęła z niego woda. Tu "wyszły plusy" mojego późnego chodzenia spać - po prostu trafiłam na sam początek "potopu". Gdybym, jak wszyscy normalni ludzie, położyła się spać ok. godziny 22,00 to przez całą noc woda cicho i spokojnie zalałaby mi mieszkanie. Na zakończenie pracy pan sprawnie mi pozamiatał podłogę, śmiecie zabierając do "służbowego worka".
Pogoda u mnie kiepściunia, co jakiś czas coś mży, niebo w kolorze ołowiu a temperatura to raptem +6.
Z dobrych wiadomości - Niemcy najprawdopodobniej pójdą w ślady Austrii i szczepienia p. covid będą obowiązkowe. Nic dziwnego, w Bawarii szpitale muszą ewakuować chorych, bo braknie miejsc. Tu są kolejki do trzeciego szczepienia - dobrze, że mam je już za sobą, córka i zięć także. To trzecie szczepienie miałam w komfortowych warunkach, zero tłoku, zero czekania.
A do posłuchania to może coś rozrywkowego? Np. Paganini? Dawno nie było;)
Może nie wszyscy jeszcze wiedzą, ale jestem tak zwany "nocny Marek" i najchętniej chodzę spać około północy, a często i później. No ale skoro nie mam teraz żadnych obowiązków, mieszkam sama, więc "wolność Tomku w swoim domku" - robię co chcę i kiedy chcę.
No i........wchodzę około północy do łazienki, o godzinie 23,45 (z wczoraj na dziś) i pierwsze co do mnie dociera wzrokowo to fakt, że o krok od drzwi na podłodze i na półce obok pralki jest wyraźnie mokro. Zamarłam na moment i pomyślałam, że pewnie padł zawór od rurki doprowadzającej wodę do pralki, bo jak zawsze nie jest ów kran zakręcony, córka mnie pouczyła, że nie ma potrzeby go zakręcać, no chyba, że akurat wyjeżdżam z domu gdzieś poza Berlin. Nerwowo, z brzydkim słowem na ustach schyliłam się by ów zawór zakręcić i w tej chwili poczułam, że mi coś kapnęło na głowę. Wystraszona spojrzałam w górę i........zobaczyłam, że z sufitu, a tak dokładnie z miejsca , w którym jest umieszczona jedna z lampek sufitowych kapie woda. W związku z tym szybko podstawiłam w to miejsce miskę i rozejrzałam się już uważniej po suficie - w kilku miejscach był wyraźnie mokry, a gdy tak się rozglądałam woda zaczęła kapać i z kolejnego gniazdka następnej ledówki, więc w to drugie miejsce podstawiłam wiaderko, takie malutkie, 5 litrowe. Byłam już w stroju nocnym, czyli uroczej piżamce ozdobionej podobizną Mikołaja i popadłam w namysł co robić. Do sąsiadów piętro wyżej to nie mam po co iść, bo niemiecki to w dalszym ciągu jest dla mnie równie zrozumiały jak chiński czy też japoński, więc spojrzałam na zegarek i uprzytomniłam sobie, że dopiero co minęła północ, więc jest szansa, że moi jeszcze nie śpią, bo oni też raczej takie "nocne Marki", więc czym prędzej podzieliłam się z nimi radosną nowiną.
Dotarli do mnie w 15 minut później- jednak dzieli nasze domy te 450 metrów odległości. Zięć bohatersko poszedł do sąsiadów mieszkających nade mną i dość długo go nie było. Okazało się, że sąsiedzi już spali, więc trochę trwało nim się obudzili, ubrali, potem w trójkę szukali miejsca skąd ta woda cieknie, ale go nie znaleźli. Widać z tego, że awaria nastąpiła pomiędzy piętrami. Potem sąsiedzi przyszli do mojego mieszkania, ze strachem obejrzeli "pobojowisko" w łazience, ale uprzednio zakręcili wodę w swoim mieszkaniu. Po długich dociekaniach wyszło na to, że w jednym miejscu deski podłogowe w ich w kuchni sprawiają wrażenie wilgotnych, ale woda nie stoi. Córka roztoczyła przede mną przerażający obraz przyszłych wydarzeń, czyli "będzie piekło i szatany", bo będzie trzeba zapewne rozkuwać ściany, więc chyba będę zmuszona na czas remontu przenieść się do nich.
I w tej chwili wspomniałam niemal z rozrzewnieniem o moim warszawskim betonowym mieszkaniu, w którym ktoś wszystkie rury umieścił w specjalnym szybie, do którego był swobodny dostęp z każdej kuchni w bloku i znalezienie uszkodzonej rury nie wymagało rozkuwania ścian. No ale blok na moim warszawskim osiedlu był oddany do użytku w 1973 roku, a kamienica, w której mieszkam w Berlinie była budowana w pierwszych latach dwudziestego wieku. Poza tym, o czym nie wiedzieliśmy, nie wszystkie mieszkania w czasie rewitalizacji budynku były przebudowywane. To mieszkanie nad nami nie było przeprojektowane i ma nawet nieco inny rozkład niż moje - co prawda te rury to akurat są pomiędzy ścianami łazienki i kuchni.
Właśnie przed chwilą zatelefonowała do mnie córka i stwierdziła, że "jak amen w pacierzu" czeka mnie atrakcja w postaci zdjęcia w mojej łazience sufitu, bo to jest tzw. "podwieszany sufit", w następnej kolejności suszenie tej przestrzeni pomiędzy podłogą sąsiadów a moim sufitem podwieszanym i najbliższe 3 miesiące będę miała same atrakcje a do tego będzie jeszcze (jak zawsze i wszędzie) kontredans z ubezpieczeniem , bo jak zawsze trzeba ustalać z czyjego ubezpieczenia co będzie płacone, czyli co będzie płacone z ubezpieczenia kamienicy, co z ubezpieczenia właściciela mieszkania a co z mojego, czyli najemcy. No i pocieszyła mnie, że ich własne mieszkanie spółdzielcze w Monachium, w budynku oddanym do użytku w pierwszej dekadzie dwutysięcznego roku, też przeżyło tajemniczy wyciek wody i dłuugo trwało nim znaleziono miejsce awarii a kwestia kosztów ubezpieczenia ciągnęła się ze trzy lata. Jak na razie to najgorzej mają sąsiedzi nade mną, bo mają zakręconą wodę u siebie. I dziś podobno odkryli miejsce, w którym zaczęła przeciekać rura. Na razie i tak trzeba ze wszystkim zaczekać do poniedziałku.
Nie wiem na ile to pomaga, ale na wszelki wypadek potrzymajcie za mnie kciuki bym to wszystko zniosła "po japońsku", czyli jako/tako.
